Miłość w spektrum jest bardzo skomplikowana. Istnieje piętno, że w miarę rozwoju związku dorośli ze spektrum tracą zainteresowanie, empatię i mają tendencję do traktowania swoich partnerów jako trofeum lub zrywania związku. Najwięcej uwag, z którymi spotkałem się podczas mojej praktyki:
“Wybierają kogoś, kto zrekompensuje im to, czego im brakuje.”
Anonimowy neurotypowy partner
„Zakochał się we mnie; chciał mnie i nic go nie powstrzymało… Obawiam się, że był taki miły, troskliwy, kochający i oddany, kiedy się zalecaliśmy, ale to się zmieniło w momencie, gdy się pobraliśmy.
Anonimowy neurotypowy partner
Powstaje pytanie: co się dzieje z osobą autystyczną, że tak bardzo się zmienia w miarę rozwoju relacji?
Osoby ze spektrum mogą mieć problemy na każdym etapie związku, ponieważ muszą zrozumieć, jak interpretować czyjeś intencje, język ciała, emocje stojące za działaniami. Dla osoby z autyzmem jest wiele do przetworzenia w jednej chwili i odzwierciedlenie tego, w jaki sposób funkcje mózgu mogą prowadzić do nadmiernego bodźca i doprowadzić do załamania. Jednak dorośli zwykle opanowują umiejętność maskowania swoich prawdziwych uczuć i myśli. Partnerzy neurotypowi nie rozumieją, dlaczego po ślubie lub porodzie wszystko się zmieniło. Faktem jest, że najprawdopodobniej dla osoby z autyzmem nic się nie zmieniło. Nie czują pośpiechu ani potrzeby maskowania. Nie oznacza to, że neuroróżnorodny partner nagle zmienił się w zimną, odłączoną osobę. Oznacza to, że neuroróżnorodna para musi ustanowić nowe sposoby komunikacji, nowe granice i strategię, aby iść naprzód.